Scenariusz 2

Każdy z nas może zmienić świat…

Grupa szkolna (klasy I-III szkoły podstawowej)

Okaż kulturę i chroń naturę

Podstawa programowa

Proces wychowania i kształcenia prowadzony w klasach I–III szkoły podstawowej umożliwia dziecku odkrywanie własnych możliwości, sensu działania oraz gromadzenie doświadczeń. Szkoła ma wspierać wielokierunkową aktywność dziecka przez organizowanie sytuacji edukacyjnych umożliwiających eksperymentowanie i nabywanie doświadczeń oraz poznawanie polisensoryczne, stymulujących jego rozwój. 

W zakresie emocjonalnego obszaru rozwoju uczeń osiąga m.in.:
– świadomość przeżywanych emocji i umiejętność panowania nad nimi oraz wyrażania ich w sposób umożliwiający współdziałanie w grupie oraz adaptację w nowej grupie;
– umiejętność rozumienia odczuć zwierząt, wyrażania tych stanów za pomocą wypowiedzi ustnych i pisemnych oraz różnorodnych artystycznych form wyrazu.

W zakresie poznawczego obszaru rozwoju uczeń osiąga m.in.:
– umiejętność obserwacji faktów, zjawisk przyrodniczych, społecznych i gospodarczych, wykonywania eksperymentów i doświadczeń, a także umiejętność formułowania wniosków i spostrzeżeń;
– umiejętność samodzielnej eksploracji świata, rozwiązywania problemów i stosowania nabytych umiejętności w nowych sytuacjach życiowych.

Cele ogólne:
– uświadomienie dzieciom potrzeby pomocy owadom zapylającym, ze szczególnym uwzględnieniem pszczół;
– uwrażliwienie ekologiczne – oszczędzanie materiałowe, recykling;
– tworzenie warunków pozwalających na bezpieczne, samodzielne działania zmierzające do poprawy warunków bytujących owadów zapylających w środowisku lokalnym

Cele szczegółowe:
– poznanie prostych sposobów na kreatywne zmiany otoczenia przyrodniczego
– ponowne wykorzystywanie materiałów gromadzonych/przechowywanych na strychach, w piwnicach, wyrzuconych na śmietnik
– projektowanie i tworzenie hotelików dla owadów

Miejsce: sala lekcyjna albo pracownia plastyczna czy techniczna, szkolny ogródek

Czas: 135 minut

Materiały: kartki papieru ekologicznego, niemalowane elementy drewniane, trzcinowe lub wiklinowe koszyki niemalowane, koszyki po owocach, gliniane doniczki, gałęzie, patyki, trzcina, słoma, szyszki, suche liście, małe korzenie, bambus, sznurek konopny lub pakowny, talarki drewna, rzutnik.

Uwaga: o pomoc można poprosić szkolnego konserwatora lub chętnego rodzica.

Przebieg zajęć

Nauczyciel wprowadza uczniów w zagadnienie ochrony owadów w środowisku miejskim, pokazując na zdjęciach różne rozwiązania, jak sadzenie łąk kwietnych (łąki kwietne zamiast trawnika), sadzenie roślin miododajnych na balkonach i w ogrodach (jakie rośliny zaliczamy do miododajnych?), zakładanie uli na dachach budynków (nowoczesne ule), poidełka dla owadów, różne hotele dla owadów. Nauczyciel powinien wyjaśnić celowość takich działań poprzez przytoczenie przykładowych argumentów, jak pogarszająca się sytuacja owadów wynikająca ze zmian klimatycznych, zmniejszania przestrzeni zielonych w mieście, zatruwania środowiska, w tym powietrza, nadmierna ekspansja budowlana, zaśmiecanie środowiska. Ponadto należy podkreślić, że owady zapylające są odpowiedzialne za powstawanie żywności, a same pszczoły odpowiadają za zapylenie prawie 80% gatunków roślin, które zapewniają 90% pożywienia na świecie.

Należy uczniom wyjaśnić, jakie owady mogą korzystać z udogodnień przygotowanych przez człowieka w środowisku miejskim, szczególnie dzięki budowanym hotelikom, oraz z jakich materiałów konstruuje się hoteliki.

Nauczyciel zaprasza uczniów do przygotowania na kartce projektu własnego hoteliku dla owadów. Praca może być zespołowa lub indywidualna.

Zadanie domowe: uczniowie wspólnie z rodzicami mają odnaleźć w domu materiały potrzebne do skonstruowania hoteliku dla owadów (nie można kupować) oraz wspólnie zastanawiają się, gdzie taki hotelik można by umieścić.

UWAGA: Domki dla owadów pożytecznych należy ustawić w miejscu osłoniętym od deszczu i wiatru. Najlepsza jest zaciszna i słoneczna przestrzeń po południowej lub południowo-wschodniej stronie domu, pod dachem, szeroką rynną, we wnętrzu altany, pod wiatą czy między drzewami w sadzie.

Na kolejnych dwóch lekcjach uczniowie podejmują się budowy hoteliku, który musi mieć stabilną konstrukcję i koniecznie powinien mieć z góry ustalone miejsce, gdzie zostanie umieszczony. Jeżeli uczeń nie podjął takiej decyzji z rodzicami, to należy ustalić takie miejsce (np. na terenie szkoły, w miejskim parku itp), aby działanie miało sens.

Jeżeli budowa hoteliku nie zakończy się na dwóch lekcjach, można poświęcić więcej czasu lub uczeń może dokończyć budowę w domu, z rodzicami. Wszystkie hoteliki powinny zostać sfotografowane przez nauczyciela (można zrobić pokaz slajdów czy wystawę), można również nadać takiemu hotelikowi ciekawą nazwę (uwzględniając jego kształt, wygląd i przeznaczenie).

Zadanie domowe: każdy uczeń powinien dostarczyć kilka zdjęć swojego hoteliku umieszczonego w wybranym przez niego czy rodziców miejscu (można te zdjęcia również dołączyć do wystawy czy pokazu slajdów).

Wspólnie z rodzicami albo na lekcji można wszystkie hoteliki zaznaczyć na interaktywnej mapie GREENPACE POLSKA

Materiały foto do wykorzystania:

Propozycje projektowe i materiałowe
Praca w toku
Finał małych hotelików
Początek budowy megahotelu
Finał